Txiki-txikitatik hartu zion gustua txirrindularitzari, bizikletak inguruko paisaiaren osagarri baitzituen: haren familia Barakaldoko Ciclos Baskonia dendaren jabe izanik, esan genezake etxean bertan izan ohi zituela eskualdeko txirrindulari eta ziklismozale guztiak, denda solas-leku eta elkar-gune hartuta. Garai batean, gainera, bere ziklismo taldea ere izan zuen Ciclos Baskoniak.
Aitak ziklismo federazioko hainbat kargutan jardun zuenez gero, gazte-gazterik hasi zitzaigun Txemi aitarekin batera joaten lehiaketak ikustera. Izan zuen, bada, eskualdeko hainbat txirrindulari ospetsuren hastapenak gertutik ezagutzeko aukera (Lejarreta, Gorospe, Etxabe, Gaston, etab.)

Txemi Llano Euskal Herriko Unibersitatean ikasi zuen Publizitateko lizentziatura. Argazkilari profesionala da 1987.etik aurrera. Dioenez, osaba batengandik etorri zitzaion zaletasuna, txikitan askotan ikusi baitzuen osaba zinema eta argazki kamerak erabiltzen. Baina Tintin-en komikiek ere zerikusi handia izan zuten argazkilari izateko deliberamenduan, pasio biziaz irakurtzen zituelarik buruari ematen hasi baitzen egunen batean erreportaje-egile abenturazale horietako bat izango zela. Unibertsitatean zebilela argazkilaritza zeukan denborapasa kutunena eta diru iturri ere bai. Urte haietan, dena den, txirrindularitzarekin zuen harremana zale hutsa izatean eta noizbehinka bizikletaz ibiltzean baino ez zetzan.

Ordutik aurrera Europako eta Estatu Batuetako hainbat argitalpenetan jardun du Txemik, batez ere txirrindularitza arlokoetan.
Unibertsitatean eman zuen azkeneko urtean ekin zion Espainiako Ciclismo a Fondo, aldizkarian lan egiteari. Garai hartan bizialdi laburrekoa zen artean aldizkaria, ziklismozale lagun talde baten negozio proiektu soila, baina hasia zen jada bilakatzen ezinbesteko erreferentzia bizikleta zaleentzat. Aldizkariak, hortaz, bi abantaila nagusi zeukan: batetik, Graham Watson-en argazki ikusgarriak zekartzan; eta bestetik, gaztelaniaz idatzia zen, garai hartan Miroir du Cyclisme, baitzen ziklismo zale zintzoek eskura zuten aldizkari bakarra. Ciclismo a Fondoren editore-eratzaileetako birekin (Iñaki Oria eta Ángel Toña) hitz egin ondoren, bada, enpresari atxiki zitzaion Txemi argazkilari legez, baina hasi berriko enpresa guztietan gertatu ohi den bezala, beste hainbatetan ere egokitu zitzaion jardutea: harpidetza kudeatu, telefono deiak hartu, postaz eta fakturez arduratu, etab. Aldizkarian agertu zituen aurreneko argazkiak Santillana del Mar-en (Kantabria) egindako elkarrizketa baten irudiak izan ziren; elkarrizketatua Alfonso Gutiérrez kantabriarra zen, garaiko esprinter espainiarrik onena. Ordutik aurrera, milaka bobina erabili ditu Txemik, ehunka lasterketa eta proba ikusi, txirrindulari belaunaldi bati baino gehiagori egin dizkio argazkiak eta, zer esanik ez, hamaika adiskide lortu ditu.

Llanok esku hartu du Miguel Induraini, Marinio Lejarretari, zikloturismoari eta kirol medikuntzari buruzko liburuetan. Halaber, erreportaje handiak egin ditu Europa, Amerika eta Australiako hainbat tokiren gainean. Bereganatu ditu argazkilaritza arloko mundu mailako sari garrantzitsu batzuk eta gaur egun nabarmen gailendu da publizitateko argazkilaritzan. Bere lanaz ari dela esaten digu kemenez beterik ekiten diola eguneroko zereginari, hastapenetan bezain gogotsu, batez ere ziklismo arloan baldin badihardu; horrela ez balitz, aspaldian utziko ziokeen eta beste ogibide bat izango zukeen, agian lasaiagoa baina zalantzarik gabe zirrara gutxiagokoa.

Txemi Llano Aiara-Herrin bizi da, Araban, toki benetan ederrean. Duela gutxi kaleratu du herriari buruzko liburua. Bertan hartzen du atseden munduan milaka kilometro egin ostean motor baten atzeko jezarlekuan, edo auto bateko sapaitik burua agertzen, kolore anitzeko sugearen artetik, lepoan hainbat kamera zintzilik daramala.

(Gora)